อุปกรณ์บีบอัดหลอดเลือดแดงรัศมี TR Band
โครงสร้างหลัก
1. สายรัดข้อมือ: ทำจาก PVC หรือ TPU ปรับขนาดได้ด้วยแถบเวลโครเพื่อให้พอดีกับขนาดข้อมือต่างๆ
2. ปลอกรัดหลอดเลือด (แกนกลาง): ปลอกรัดที่อ่อนนุ่มและยืดหยุ่นได้ มีเครื่องหมายระบุตำแหน่ง (เช่น จุดสีเขียว) อยู่ตรงกลางเพื่อให้ตรงกับตำแหน่งที่เจาะหลอดเลือด บางรุ่นมีดีไซน์แบบสองปลอก (หลอดเลือดแดงเรเดียล + หลอดเลือดแดงอัลนาร์) ซึ่งช่วยให้ควบคุมแรงดันได้อย่างอิสระ
3. ระบบเติมลม: ประกอบด้วยวาล์วเติมลม ท่อเชื่อมต่อ และกระบอกฉีดยาเฉพาะ (หรือปุ่มเติมลมอัตโนมัติ) บางรุ่นมีตัวบ่งชี้แรงดันหรือมาตรวัดแรงดันสำหรับควบคุมแรงดันอย่างแม่นยำ
4. ช่องมองภาพโปร่งใส: บริเวณปลอกรัดเป็นแบบโปร่งใส ทำให้สามารถสังเกตการตกเลือดหรือการเกิดก้อนเลือดบริเวณจุดที่เจาะได้โดยตรง
5. วาล์วปล่อยลม: ใช้สำหรับลดแรงดันอย่างแม่นยำและค่อยเป็นค่อยไป



หลักการทำงาน
1. การจัดตำแหน่ง: จัดตำแหน่งกึ่งกลางของบอลลูนให้ตรงกับตำแหน่งที่เจาะหลอดเลือดแดงเรเดียล และรัดปลอกให้แน่น
2. การเป่าลม: ใช้กระบอกฉีดยาฉีดอากาศเข้าไปในบอลลูน (โดยทั่วไปประมาณ 13–18 มิลลิลิตร) บอลลูนจะขยายตัวเพื่อกดทับบริเวณที่เจาะ ทำให้เลือดหยุดไหลพร้อมทั้งรักษาการไหลเวียนของเลือดในหลอดเลือดแดงอัลนาร์ไว้ได้
3. การลดความดันอย่างค่อยเป็นค่อยไป: หลังจากการผ่าตัด ให้ค่อยๆ ลดความดันลงตามเวลา (เช่น ลดลง 1-2 มิลลิลิตร ทุก 2 ชั่วโมง) เพื่อส่งเสริมการสมานของหลอดเลือดและป้องกันการเกิดลิ่มเลือดและภาวะขาดเลือด
4. การติดตามตรวจสอบ: ติดตามตรวจสอบการไหลเวียนโลหิตและการรับความรู้สึกของนิ้วมืออย่างต่อเนื่องตลอดขั้นตอนการผ่าตัด เพื่อความปลอดภัย
ข้อบ่งชี้
1. การห้ามเลือดหลังการทำหัตถการขยายหลอดเลือดหัวใจผ่านทางผิวหนัง (PCI) โดยใช้หลอดเลือดแดงเรเดียล การตรวจหลอดเลือดสมองด้วยรังสี และการทำหัตถการขยายหลอดเลือดส่วนปลาย
2. การเจาะหลอดเลือดแดงเรเดียลฉุกเฉินและการห้ามเลือดชั่วคราวสำหรับบาดแผลจากอุบัติเหตุ
3. สถานการณ์ที่ต้องการควบคุมแรงดันอย่างแม่นยำและลดภาวะแทรกซ้อนให้น้อยที่สุด
ข้อดีทางคลินิก
1. แรงดันที่แม่นยำและควบคุมได้: ปริมาตรการเติมลมและมาตรวัดแรงดันจะวัดปริมาณแรงดัน ป้องกันการเติมลมมากเกินไปหรือน้อยเกินไป
2. การบีบอัดอย่างสม่ำเสมอ: พื้นผิวที่มีเบาะอากาศช่วยลดความเสียหายของผิวหนังเฉพาะจุดและการเกิดแผลพุพอง
3. การมองเห็น: หน้าต่างโปร่งใสช่วยให้สามารถสังเกตบริเวณที่เจาะได้แบบเรียลไทม์ ช่วยลดความจำเป็นในการปล่อยอุปกรณ์บ่อยครั้ง
4. ใช้งานง่าย: การสูบลมและปล่อยลมอย่างรวดเร็วช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการพยาบาล
5. อัตราการเกิดภาวะแทรกซ้อนต่ำกว่า: เมื่อเทียบกับผ้าพันแผลแบบดั้งเดิม อัตราการเกิดภาวะหลอดเลือดแดงเรเดียลอุดตันและภาวะเลือดคั่งจะต่ำกว่า
ขั้นตอนการปฏิบัติงานมาตรฐาน (แนวทางการปฏิบัติทางคลินิกทั่วไป)
1. การประเมินก่อนผ่าตัด: ทำการทดสอบ Allen เพื่อยืนยันว่าหลอดเลือดแดงอัลนาร์มีเลือดไปเลี้ยงอย่างเพียงพอ
2. การจัดตำแหน่งและการยึดให้แน่น: จัดแนวกึ่งกลางของสายรัดให้ตรงกับบริเวณที่เจาะ ปรับความตึงของสายรัดเพื่อให้สามารถสอดนิ้วหนึ่งนิ้วเข้าไปได้อย่างสบาย
3. การเป่าลมเพื่อห้ามเลือด: ต่อกระบอกฉีดยาเข้ากับอุปกรณ์ แล้วค่อยๆ เป่าลมเข้าไปจนกว่าจะไม่พบเลือดไหล (โดยทั่วไปประมาณ 15 มิลลิลิตร) บันทึกแรงดันและปริมาตรเริ่มต้น
4. การลดแรงดันทีละน้อย: 2 ชั่วโมงหลังการผ่าตัด: ลดแรงดันลง 1-2 มิลลิลิตร 4, 6 และ 8 ชั่วโมงหลังการผ่าตัด: ทำซ้ำขั้นตอนการลดแรงดันเพื่อลดแรงดันลงทีละน้อย 8-10 ชั่วโมงหลังการผ่าตัด: ลดแรงดันลงจนหมด ถอดสายรัดห้ามเลือดออก และปิดแผล
5. การตรวจสอบ: สังเกตสี อุณหภูมิ ความรู้สึก และการเคลื่อนไหวของนิ้วมือทุก 30-60 นาที หากตรวจพบความผิดปกติให้ปล่อยลมออกทันที
ข้อควรระวังและข้อห้ามใช้
ข้อห้ามใช้: ผลการทดสอบ Allen เป็นลบ, โรคหลอดเลือดส่วนปลายรุนแรง, ความผิดปกติของการแข็งตัวของเลือด, การติดเชื้อบริเวณที่เจาะ และภาวะขาดเลือดที่แขนส่วนบน
ห้ามทำโดยเด็ดขาด: การวัดความดันโลหิต การให้สารน้ำทางหลอดเลือดดำ หรือการยกของหนักด้วยข้างที่ได้รับผลกระทบ หลีกเลี่ยงการงอข้อมือมากเกินไป
ภาวะแทรกซ้อน: การกดทับมากเกินไปอาจทำให้เกิดภาวะขาดเลือดที่มือ อาการชา หรือหลอดเลือดแดงเรเดียลอุดตัน การกดทับน้อยเกินไปอาจทำให้เกิดเลือดออกหรือเลือดคั่งได้


ส่งอีเมล
วัตส์แอป



